|
Helaas, dit was het, sluß, the end |
Na de Pinksterraces heb ik met pijn in de diepste gronden van mijn hart de sleuteltjes van mijn Suzuki Swift Sport moeten inleveren bij meneer Douma. Heb m'n teamkleding terug moeten geven en heb de klemmen voor m'n videocamera's terug gekregen. Het avontuur zit er op. Waarom? Komtie:
Misschien nog wel liever dan benzine, houdt mijn Swift van achterassen, plaatwerk en ander onderhuids metaal. Hij eet het allemaal op. Niet dat ik nou zo'n verschrikkelijke brokkenpiloot ben maar het gaat er erg hard aan toe in deze klasse. Je kan beter gewoon voor iedereen uit rijden in een oude maar stevig gebouwde Volvo dan midden in één grote chaos met het moderne fragiele Japannertje.
Voor de prijs van één keer een mederswiffer knuffelen kun je een seizoen in een Volvo gummen. 2 races in een swift Swift staan gelijk aan een zeer degelijke straatauto (geen grapje) Na deze analyse was de keuze na even sterk twijfelen toch bepaald. De swiftcup is een hoop, maar alles behalve een goedope instap klasse.
 |
|
Lees meer...
|
|
