Frits van Amersfoort blijkt een oude bekende te zijn van Flavio, mijn teambaas.
We waren toevallig een keer in de buurt en reden even langs.

Toen zat ik ineens hier, in Oschersleben, in een Formule Renault.

Bij het wegrijden voor de eerste keer wilde ik toch even weten hoe snel zo'n
ding nou is. Ik aaide het gas en hij begon al te glijden. Die kon ik opvangen.
Nou kon ik weer een recht stuk op en weer op het gas. *schuif* Nu stond ik
wel achterstevoren. Ik kon gelukkig doorrijden. En het ging hard.

Ik ben een Volvo 360 gewend, dan is dit wel even wat anders. Ik remde in de
Renault alsof ik in een 360 zat. Ik trapte niet hard genoeg dus ik schoot door.
Geen probleem, hij heeft een achteruit, toch? Hij heeft m wel maar het lukte
me niet om de auto er in te krijgen dus kon ik nergens heen en moest ik
opgehaald worden.

Ergens zomaar in een ronde viel de auto uit. Ik dacht dat ik iets had gesloopt
en dat kon ik niet gebruiken. Ik probeerde hem opnieuw te starten en hij deed
het weer. De monteurs konden het probleem niet vinden en lieten me maar
doorrijden.

Later viel de motor nog een keer uit maar nu wilde hij ook niet meer aan.

Na een hoop gezoek en gesleutel was het probleem gevonden. 2 klotedingen
die contact maakte en daadoor de auto maar uitzette.
Het was in ieder geval niet mijn schuld, dus ik hoefde me ook nergens meer
zorgen over te maken. Na even gelunched te hebben kon ik ook relaxed weer
in de auto klimmen. Het ging ineens al stukken beter voor m'n gevoel.

Langzaam verbeterde ik mijn zwakke punten die op de computer volledig uit
te lezen waren.

Aan het einde van de dag kwam het oordeel.

Door mijn gebrek aan kart westrijdervaring ben ik ben ik nog niet klaar voor
het racen in deze klasse. Ik zal een hoop nog moeten gaan trainen.
Er is één nadeel; trainen is duur. Op deze manier lopen de kosten zo hoog op
dat het niet haalbaar is voor mij. Maar het was wel een ervaring om niet snel
weer te vergeten.

Klik hier voor de Video!